خیال ، جواد مقدم

نماهنگ خیال با نوای جواد مقدم مناجات با امام حسین (ع) ، تیر 1405 هیأت بین‌الحرمین طهران

دوباره میرم با خودم تو خیال
دوباره ضریحو بغل میکنم
میشینم دو زانو جلو پای تو
به هر چی میبینم غزل میکنم

همه گیر و دارای احوالمو
توی چایی روضه ات حل میکنم
چی آخه قشنگتر از این حادثه
که دارم شما رو بغل میکنم

منی که از عشق تو دم میزنم
بخواهی تو با دنیا بهم میزنم
همه خلوتم پر شد از نوحه هاتون
باهات زندگیمو رقم میزنم

پناهی به غیرت ندارم سراغ
به دادم رسیدی زمان فراق
داره حس وابستگیم به نگاهت
منو میکشونه دیگه به عراق

یا اباعبدالله ...

چقدر مادرم آرزو داشته که
من اینجوری باهات صمیمی بشم
داره سن و سالم باهات میگذره
فدای این عشق قدیمی بشم

شکستم من هر وقتی تو زندگیم
رسوندی خودت رو به هر نحوی بود
محاله برا تو نمیرم حسین
چه جاهایی بودی که هیچکی نبود

تو مثل یک کوه تکیه گاه منی
چی دیگه میخواهم وقتی شاه منی
تو کی آخه قید کسی رو زدی
تو تا زیر قبرم پناه منی

تو گردن گرفتی من خسته رو
تو وا کردی قفلای بسته رو
تو حاجت روام کردی و گفتی جز من
زمین میخوری پیش هیچکس نرو

یا اباعبدالله ...

میگن پهلوون بنی هاشمه
میگن خیلی دوسش داره فاطمه
من از بچگی نونشو خوردم و
به شش دونگ قلبم قمر حاکمه

133 حکه روی تنم
دیوونه میشم از تو دم میزنم
بذار بشنوه کل دنیا اصلا
سگ روسیاه ابالفضل منم

چقدر دلبری میکنه این چشما
میگن قرص ماهه شبیه به شاه
فقط از مرامت دارن میشنون
اسیر تو میشن علامت کشا

به ام البنین فرق با همه
وجودت شبیه نفس لازمه
داره حس وابستگیم به ابالفضل
منو میکشونه دیگه علقمه

جان ابوفاضل جان ...